Ik blijf me verbazen over de eindloze klus-energie die mijn man heeft. Sinds 1,5 jaar wonen we in een klushuis en dat gaat in periodes dat je meer & minder zin hebt om dingen te doen. Hij heeft zich nu weer vastgebeten in een project en elke vrije minuut word er geklust. En het word nog mooi ook 
20 likes
Same, maar je hebt de laatste tijd via booking ook steeds meer van die self-check-in-hotels. Lijkt wel of die in bepaald egebieden hotels helemaal overnemen. Had er laatst eentje die goede reviews had, kom ik daar: hele kamer vol beestjes 
Met pijn en moeite geld teruggekregen (2× gebeld, 1e keer stuurde ze een schoonmaker die na 3 kwartier kwam), maar wat een ellende was dat en hoe kan het dat ze zo hoog gereviewed werden?
5 likes
Ik ben ooit weggegaan ergens omdat het te vies was en ik kon geen review achterlaten omdat ik er niet overnacht had 
3 likes
dit vind ik ook vaag, of van die hotels waarvan de kamers dan allemaal verschillende eigenaars en aanbieders hebben. dat had ik in kuala lumpur en vond ik ook heel verwarrend. ik heb dat ook nog nooit ergens anders gezien (maar ik had dat wel last minute geboekt)
3 likes
Ja ben daar dus ook weggegaan.
Het is gewoon voor die eigenaar makkelijk cashen eigenlijk. Die stuurt gewoon wat schoonmakers, maar zelf ontvangt ie geld vanaf zijn luie stoel. Ik geef daar liever geen geld aan.
Ook met die beestjes, vond het eigenlijk lullig voor de schoonmaker, dat ze op dr vrije avond hals over kop moest komen. Terwijl het duidelijk geen schoonmaakprobleem was, maar iets ernstigers. Die schoonmaker kon ook geen woord engels, zo oncolegiaal ook om haar dan maar de shit te laten oplossen?! Daarvoor heb je iemand nodig die de boel runt, of een manager oid.
Ondertussen hing ik wel met de eigenaar aan de telefoon, maar zo onhandig. Want je wil gewoon diegene laten zien hoe de situatie is en dat die onacceptabel is en niet via een schoonmaker communiceren.
Korte samenvatting: self-check-in-hotels zijn echt de hel, die mensen willen op een makkelijke manier geld verdienen maar steken zelf geen poot uit. Dus geef geen geld aan ze.
2 likes
Ja het is sinds een jaar geleden veranderd en moet nu van airbnb bij de prijs inbegrepen zijn. Dus nu zie je wel de totale prijs gelijk, hiervoor zag je altijd een prijs en als je dan wilde boeken kwamen er nog extra kosten bovenop.
Zoals dit:
Nu is gewoon de prijs per nacht veel hoger.
6 likes
Ah vandaar. Goed dat je nu meteen de totale prijs ziet.
1 like
Nou vandaag was het weer zover hoor!! En ik heb mezelf schromelijk overschat want blijkbaar is fietsbanden oppompen een activiteit die ik eens per 10 maanden uitvoer.
50 likes
Hahaha ik voel je, ik heb gisteren ook weer m’n fietsbanden opgepompt en het lijkt wel of ik een nieuwe fiets heb!
4 likes
Als de hel daadwerkelijk bestaat dan komt brak en tegelijkertijd ongesteld zijn er zeker in voor 
13 likes
Ben net naar de kapper geweest en hij heeft het gefohnd en ik vergeet altijd dat ik dat nooit moet laten doen want nu lijk ik op een leeuw en heb ik de hele tijd ‘roar’ in mijn hoofd van katy perry 
15 likes
Ik dacht van de week nog aan deze post 
, maar dan met ramen lappen. Doe ik 1x per jaar voor mn verjaardag en heb nu HD uitzicht en denk dan ook: wauw moet ik vaker doen!
(Er wordt hier veel gebouwd waardoor mijn ramen heel snel onder het stof zitten)
10 likes
Ik heb vandaag een afspraak met twee vriendinnen voor een workshop maar ik voel me zoo beroerd 
haat het echt dat ik me nooit goed voel en de keuze altijd is om beroerd naar een afspraak te gaan of af te zeggen.
5 likes
Ik heb zoo beroerd geslapen en het liefst zou ik nu lekker in bad gaan zitten of een warme douche nemen maar dr badkamer wordt verbouwd (en het loopt al uit) dus heb geeneens een warme douche nu 
3 likes
Oh rot. Heb je al twee paracetamollen genomen?
Ik weet niet of dit sarcastisch is of niet maar ik ben chronisch ziek en gewoon hondsberoerd van al m’n medicatie dus paracetamol helpt helaas niet. Maar ik ga wel gewoon want ik wil heel graag en praying for the best.
6 likes
Oh shit sorry ik heb de nooit als niet gelezen 
wat lomp!
2 likes
Ik heb afgelopen nacht een enorme post geschreven over hoe het weer is misgegaan hier vannacht, maar toen toch weer verwijderd.
Ik weet niet of ik dit wel of niet moet delen hier, maar ik loop zo vast en ik weet niet meer waar ik het moet zoeken.
Met m’n opa’s huis is het op niks uitgelopen, communicatie ging echt ruk vanuit zijn huurbaas. Heel onplezierig, aan het lijntje gehouden en alles. Ik had ook niks meer gedeeld, omdat ik echt moest bijkomen van de teleurstelling. Ik wist dat de kans klein was, maar de manier waarop het gegaan is, maakte het zo vervelend.
2 maanden geleden was er dus die brand, een paar weken later een enorme (vuurwerk)bom die afging waarbij er een pui van een bedrijf gesneuveld is. De dakloze die vermoedelijk de brand heeft gesticht zette zijn kamp op onder het afdakje bij onze voordeur. Politie weer gebeld, hij is toen opgepakt. Gelukkig heb ik hem nog amper gezien daarna.
Sinds toen en nu weer meerdere keren politie gebeld voor overlast, maar gister is er iets in me geknapt. Ik haat de maand juli, het is de maand waarin mijn moeder is overleden. Ik was afgelopen week al een mentaal wrak en vervolgens moest ik gister vroeg op een verjaardag zijn. Uiteindelijk ben ik de hele dag op pad geweest en ging ik half 12 's avonds naar huis. Dus ik bel mijn vriend, zeg dat ik eraan kom en hij klinkt pissig. Blijkt er een groep mannen hier te zijn. Racen met hun auto’s op een klein stukje straat, gierende banden, raken bijna andere mensen die er lopen, muziek aan, schreeuwen, weg versperren, met groot licht bij mensen naar binnen schijnen.
Dus ik zat al vol met spanning in de auto onderweg naar huis. Toen ik bijna thuis was belde ik m’n vriend weer en ik vroeg of de weg nog verspert was, wat nog zo was. Dus ik zei dat ik waarschijnlijk keihard op de toeter zou drukken en hij zei dat ik het moest doen.
Ik ben dus vol de confrontatie aangegaan met 5 mannen om middernacht alleen. Meerdere keren heb ik lang de toeter ingedrukt omdat ik er niet langs kon en toen omsingelden ze me. Ik was niet bang. Ik was zo boos en zo gefrustreerd, dat ik niet bang was.
Wat an sich niet negatief klinkt, maar ik vind dat het wel zo is. Want ik ben onderhand zo ver dat ik mezelf liever in gevaar breng, dan dat ik niks doe. Ik escaleer liever nog de boel, dan nog langer op de politie te wachten. En mijn vriend had de politie al meerdere keren gebeld, nog voordat ik naar huis ging. Maar het heeft 1,5 uur geduurd voordat ze er waren en dat was nadat ik vol de confrontatie was aangegaan.
Ik wil wel zeggen dat m’n vriend naar buiten is gerend zodat ik niet alleen was en het is uiteindelijk op een ok gesprek uitgelopen. De jongens/mannen begrepen uiteindelijk waar onze woede vandaan kwam en ze zijn ook weggegaan. Maar 1 min later was er de volgende groep er alweer met hun lawaai. Nu heeft de politie die wel weggestuurd, dus dat was iets.
En toen een half uur later weer herrie. Nu is dat ook goed opgelost, maar ik ben zo moe vna het constant dingen moeten oplossen.
Ik herken mijn eigen buurt niet meer, ik voel me weggejaagd uit mijn eigen huis, er is gezeik met een hypotheek krijgen vanwege mijn vriend zijn werk (maar een dure huur betalen is wel ok), ik mis m’n moeder zo erg, ik maak me zorgen over werk/verzuim, ik wil m’n huidige psycholoog behouden, maar dat gaat niet (ze hoort bij ADHD centraal en ik krijg maar een beperkt aantal gesprekken). De andere psycholoog die ik heb, vind ik eigenlijk niet goed genoeg.
Ik loop mentaal zo vast, want er loopt nog meer dan dit. Ik wil gewoon met iemand praten waarbij ik me niet teveel voel, met iemand die me snapt en ik zonder problemen terecht kan, maar die persoon is er niet.
Misschien is het stom dat ik het hier deel, want er zijn vaak harde meningen hier en allemaal vreemden.
Even ter info, ik leg alles vast wat hier gebeurt. Ik maak dagelijks meldingen bij de gemeente via de app. Ik heb foto’s en video’s en heb ook sinds gister besloten een logboek bij te houden met wanneer ik de politie bel en hoe laat.
Ik heb van alles geprobeerd om mezelf overeind te houden en er is ook geen andere optie dan overeind blijven staan. Maar jezus wat ben ik moe.
24 likes
Wat een ellende. Structurele overlast kan je mentale klachten ook echt verergeren, en door mentale klachten kan je vaak ook nog eens minder hebben (als je erdoor thuis zit al helemaal) dus dat kan zo’n ellendige vicieuze cirkel worden, hè.
De wijkagent ken je inmiddels wel lijkt me, maar heb je ook al contact met een wijkteam oid, maatschappelijk werk in de wijk? Misschien is dat nog een plek om je verhaal kwijt te kunnen + in mijn gemeente doen die ook actief aan ondersteuning/bemiddeling bij overlast.
3 likes
Het is inderdaad een flinke ellendige vicieuze cirkel waar we inzitten. Mijn vriend komt uit de Bronx, dus hij weet hoe het is als je niks doet wanneer er overlast in je buurt begint. Dan gaat het van kwaad naar erger (hij en zijn moeder zijn ook met een wapen overvallen op kerstavond. Dat was het moment dat zijn vader het zat was en zijn ze verhuisd). Dus niks doen is ook geen optie, maar het lijkt wel alsof onze buren het allemaal niks kan schelen, terwijl ik weet dat zij ook vinden dat de buurt negatief veranderd.
Wat betreft het wijkteam, mijn contact met het wijkteam is zelfs sinds afgelopen week officieel beëindigd.
Ik ben in oktober naar de huisarts gegaan, omdat ik paranoïde klachten kreeg en toen kreeg ik 2 tips. Of verhuis naar het oosten of bel het wijkteam. Heb dat laatste toen gedaan en zij hebben hun best gedaan, maar ze konden niet veel meer doen na zo’n 8 maanden.
En ik vind het ook echt ruk dat wanneer ik contact probeer te krijgen met de wijkagent, ik nooit word teruggebeld. Heb het al 6 of 7 keer geprobeerd, maar niks nada noppes.
2 likes