Ik heb vandaag mijn haar afgeknipt. Ik had de laatste paar jaar een bob op mijn kaaklijn wat ik zelf altijd erg leuk vond, maar mijn ex was er altijd over aan het zeiken dus ik heb het toen laten groeien (gewoon nooit meer naar de kapper gegaan, ja I know waarom deed ik dat voor hem echt dom maargoed) Vandaag ging ik dus weer naar de kapper en ik moest een beetje huilen tijdens de hoofdmassage, werd er gewoon emotioneel van om eventjes zo iets voor mezelf te hebben en mijn haar gewoon weer helemaal naar mijn eigen smaak te hebben. Voelde me de rest van de dag ook echt weer alsof ik wat meer ‘om aan te zien’ was, voelt zo fijn om dit lekker voor mezelf te beslissen.
153 likes
Ja het is echt the best!! Ik heb genoeg contact met vrienden en familie + af en toe een insta story. Maar ik kan gewoon lekker mijn eigen plan trekken, met mijn ex had ik zo vaak ruzie omdat we niet elkaars energie matchten lol.
9 likes
Go you!!! 🫶🏻
4 likes
Ik ben zo blij voor je! Wat een heerlijk gevoel moet dit zijn 🫶🏻
3 likes
Bah, vandaag zag ik voor mijn neus een babygansje diens ouders kwijtraken, ik heb er helemaal een knoop van in m’n maag.
Heel verhaal voor wie dat interessant vindt
Ze liepen op een druk fietspad waar van beide kanten hardlopers aankwamen, één hardloper ging ze opschrikken, ik denk uit angst voor de ouders of misschien in de hoop ze veilig te stellen ofzo? De dieren raakten daarvan in paniek en de ouders en kleintjes vluchtten één kant op en het kwijtgeraakte kleintje raakte aan de andere kant van het fietspad. Ik stond iets verderop en zag het gebeuren. Door drukte met veel fietsers kwamen ze niet meer bij elkaar en verdwenen de ouders een dijk over en het pulletje liep de andere kant op. Toen heb ik het pulletje gepakt en ook de dijk over gezet waar de ouders al heel ver weg in het water waren, daar kon ik niet bij komen door prikkelbosjes. Ik hoop maar dat ze elkaar weer gevonden hebben. Maar ik ben bang van niet, want de ouders waren echt al ver (vond ik ook wel shocking, dat die hun jong niet probeerden terug te halen) en het pulletje was nog heel klein en hij ging ook al achter mij aan ipv naar z’n ouders. Nu een uur later hagelt het hier en moet ik steeds aan dat verloren kleintje denken 
En ik twijfel steeds of ik wel goed gehandeld heb, vast niet maar ja, ik deed ook maar m’n best.
Rationeel gezien weet ik dat er meer dan genoeg ganzen zijn en dat het nou eenmaal gebeurt/hoort dat een heel deel van de pulletjes het niet redt. Maar het recht voor je ogen met zo’n afhankelijke fluffbal zien gebeuren is niet fijn.
12 likes
Ga terug om m te halen!!
Nee. Ik heb daar op die dijk met mijn moedergevoelens voor dat gansje wel even overwogen om ‘m mee te nemen, maar ik ben op een Waddeneiland zonder vogelopvang + in vrijwilligerswerk voor de vogelbescherming heb ik altijd geleerd dat gezonde jongen waar de ouders nog enigszins in de buurt zijn het beste af zijn in het wild. De ouders komen ze vaak uiteindelijk nog wel zoeken als de mensen (= gevaar) uit zicht zijn. Dus het beste is dan om juist weg te blijven en duimen maar ze elkaar inmiddels alweer gevonden hebben!
6 likes
Dit had het vervolg op ‘Een haas in huis’ kunnen worden. Inderdaad lastig waar je nou goed aan doet.
3 likes
Haha ja, die ben ik nu toevallig aan het lezen!
1 like
Is een vakantie echt een vakantie als je niet minstens een keer bent opgelicht? Ben zojuist opgelicht in een taxi lol en het erge is dat ik het ook gewoon kan verstaan maar wou mezelf ook niet onveilig maken.
Gelukkig maar voor een tientje dus niet heel erg maar wel zuur.
5 likes
ik ben nog nooit opgelicht op vakantie of zo naïef dat ik nooit door heb gehad opgelicht te zijn 
29 likes
Ook nooit op een terras of in een restaurant oid?
Edit:
Begreep van familie dat taxi’s op eilanden vaker fratsen uithalen 
Je kan hier ook geen Bolt, Uber etc gebruiken
2 likes
Jij zegt het, ik dacht het 
2 likes
Gisteren zei iemand iets waar ik echt meteen iets van had moeten zeggen. In eerste instantie hoorde ik het niet echt en toen ik vroeg “wat zei je?” en hij het herhaalde, kon ik alleen maar denken “hoor ik dit nou goed?!” en ik verstijfde als het ware.
Sindsdien ben ik alleen maar aan het nadenken wat ik had kunnen (moeten) zeggen en voer ik die gesprekken in mijn hoofd, zo vermoeiend.
Gelukkig is het niet iemand die ik snel weer tegenkom, geen contact of zo. 
Ik denk dat het verschil dus is dat jij de taxichauffeur verstond en dat andere toeristen het dus niet doorhebben als een ritje € 10,00 duurder is dan normaal. En wij voelen ons dan waarschijnlijk niet eens opgelicht. 
4 likes
Ik ben nu stiekem wel benieuwd wat diegene dan zei
8 likes
Ja snap ik, maar het is echt het herhalen niet waard, mijn bericht gaat er ook meer om dat ik niet gepast reageerde en daarvan baal. Ik ben benieuwd of iemand dat herkent en een tip heeft voor een volgende keer, dus niet verstijven maar reageren
3 likes
Ten eerste: super vervelend voor je!
Denk dat je sowieso goed gehandeld hebt, je wilt ook niet dat de boel escaleert als je perongeluk een te gevatte reactie hebt.
Als zoiets in een groep voorkomt vraag ik vaak gewoon een paar keer om het te herhalen, alsof ik het niet heb gehoord. Vaak hebben mensen dan wel door dat hun opmerking totaal ongepast is, omdat ze het hardop herhalen voor anderen ongemakkelijk vinden. Bovendien heb je dan vaak het geluk van medestanders in de groep.
Een-op-een is lastiger en afhankelijk van de opmerking.
Komt niet heel vaak voor bij mij, maar als het voorkomt stel ik wel eens gewoon de vraag waarom iemand het nodig vindt om dat te zeggen. Ook dan leg je het probleem eigenlijk terug bij de persoon die de opmerking maakt. Eventueel kan je erbij zeggen wat het je doet voelen, maar ben ook van mening dat je geen verantwoording verschuldigd bent. Bovendien heb je dan de kans dat de ‘discussie’ verschuift van de ongepaste opmerking naar jouw gevoel.
6 likes
Ik kreeg weer een “er moet iets anders” drang en heb dus mijn hoekbank een kwartslag gedraaid. Hiermee ook de tv verplaatst etc, maar heb echt spijt. Nu staat mn tv midden in de woonkamer en is er overal troep. Het was echt gedoe dus ga ook niet meer terug vandaag. Misschien wen ik er aan en is het wel leuk, maar ik baal er wel een beetje van 
6 likes
Ben na jaren jaren jaren in kuthuizen te hebben gewoond zo ontiegelijk gelukkig in m’n huidige huis. Het is niet groot, het is niet perfect maar het is wel helemaal van ons, hebben alles wat we ons nu kunnen wensen en ben echt elke dag weer zo dankbaar voor hoe thuis ik me hier voel 
Als ik mezelf van tot een jaar geleden eens kon vertellen hoe goed het allemaal zo komen, och och och 
91 likes