Nou, dat weet ik niet goed. M’n vader en zijn precies hetzelfde qua persoonlijkheid en dat zorgt ervoor dat we of 4 handen op 1 buik zijn of elkaar dood kunnen zwijgen bij wijze van spreken. En zo zijn er wat dingen voorgevallen vroeger die we nooit echt hebben uitgesproken en zijn er nu ook dingen waar ik me aan irriteer, maar ja als ik weer terug naar huis ga, dan zal ik die dingen ook moeten accepteren want ja, zijn/hun huis. In september loopt mijn contract af van m’n werk en ik denk dat ik dan tegen die tijd een beslissing ga maken. Ik ben nu al bij mijn ouders op mijn vrije dagen en blijf ook wat vaker logeren daar.
En wat betreft die meningen heb je gelijk, die moet ik achterwege laten want uiteindelijk is het mijn leven en ik moet doen waar ik happy van word. En moet eerlijk zeggen dat de mensen waar ik mijn dilemma voorleg hetzelfde reageren zoals jij, dus dat is ook wel weer fijn
snap best dat je verdrietig bent door deze omstandigheden dus dikke virtuele knuffel!!
