Gelukkig dat het geholpen heeft. Oh wauw hahaha wat stom die reclame’s.
Woei ik krijg 4 dagen bijzonder verlof in totaal van mijn werk. Scheelt me gelukkig veel vakantie dagen ideaal.
“Er was namelijk een probleem: Britts mobieltje deed het niet meer. En met de kamertelefoon kon ze zelf niet bellen, daarmee kon ze alleen gebeld worden. Bovendien ligt de hotelkamer op een afgelegen plek, waar weinig mensen komen, vertelt Sylvia. Dus daar lag ze met haar baby.”
Getsie!! Hopelijk slijt het snel!
Ik heb serieus ook dat ik gewoon sommige filmpjes expres niet afkijk uit angst dat iemand moet kotsen. Dat is tegenwoordig “humor”.
What. The. Actual. Fuck.
En Yassin? Wat een bijzondere naam? Arabisch?
Ik ben deze week geen enkele avond behalve vanavond fatsoenlijk thuis. En dan moet ik vanavond nog eens xxl vroeg naar bed omdat ik morgen een belachelijk vroege ochtenddienst heb.
Ik haat dat zoooo he. Ik hecht heel erg aan tijd voor mezelf merk ik. Kan er deels zelf wat aan doen wel, maar ook niet. Ik ga een avond wat leuks doen met vriendinnen, twee avonden werken en ik heb nog twee verjaardagen.
Het gaat om het referentiekader/context. Twee maanden geleden ging het van bijvoorbeeld 18 graden naar 24, waardoor 24 als heel warm werd gezien. Nu komen we van 30/35+ graden, waardoor 24 weer koud lijkt
Haha ja, ik zit ook principieel met een lange broek en t-shirt terwijl ik 3 weken geleden in een kort rokje rondliep. Van mij mag het 14 graden worden!
Het is deze periode om en nabij 14 jaar geleden dat ik verkracht ben. Ik voelde me al de hele dag een beetje down, maar wist niet precies waarom. Dit heb ik elk jaar dat het weer zo terugkomst en elk jaar verrast het me weer. Ik vind het echt heel lastig om te beseffen dat het er nog steeds is, en op die moment voel ik me ook zo intens defect als ik bedenk op welke basis ik er nog dagelijks ‘last’ van heb. Niet zo zeer als in direct lijden, maar wel als in de dingen die ik veelal onbewust doe en laat (zoals een nachtlampje, moeite met mannen,relaties) en dan word ik er ineens zo verdrietig om als ik besef dat ik nooit meer kan zijn wie ik was. Soms ben ik daar ok mee, en soms voelt het nog steeds met periodes alsof er een stuk is verloren en waarvoor ik een heel donker stuk heb teruggekregen. Heb net een potje zitten janken op m’n werk, gelukkig zonder dat iemand het zag en ik ben wat eerder weggegaan omdat mn concentratie ook echt klote is op het moment. Ik zou het erg graag met iemand over hebben, maar hoe leg je in godsnaam uit dat je huilt om wie je (niet meer) bent na tig jaar nog? Terwijl ik dat nu wel zo diep voel dat het bijna fysiek pijnlijk is.
Helemaal zeiknat geregend onderweg naar de sportschool. Maar hey ik ben er! Hoef ik niet meer nat te worden van het zweet
ik moest vandaag precies om 11:30 aan je denken! dat tijdstip had je gepost (toch?) en ik had met mezelf afgesproken dan aan je te denken haha
fijn dat het zo gegaan is!
Knuffel! En wees aub niet zo streng voor jezelf. Ook al is het volgens jou al tig jaar geleden, het blijft een trauma en het is niet gek dat je er nu nog om kunt huilen.
Net begonnen met m’n master en word nu al een beetje gek van groepsopdrachten. Had zo gehoopt dat het daar nu wel klaar mee zou zijn… Ik had al lang klaar kunnen zijn met de opdracht terwijl ik nu maar 1/5e hoef te doen
lekker klagon
@Enthusiasm @grace @Santeria
Dankjewel voor jullie reacties. Ik heb een aantal jaar geleden wel therapie gehad en het gaat over het algemeen ook goed, maar er zijn dingen die wel lastig blijven ook al heb ik hulp gehad. Het zal wel zakken in een aantal dagen 
Heb me maar weer opgegeven voor de quiz, deze keer kan ik het niet vergeten (hoop ik)
Nog een Spangas fan! Ik ben helemaal blij dat het nieuwe seizoen is begonnen, trouwe kijker hier 
Ik hoop dat die natuur wel genoeg wc’s heeft met al die kaas
Zullen we een spangas topic maken
ehehe
Hahaha goed idee, ik ben wel benieuwd of er nog meer mensen zijn die een crush op Dylan hebben
Bruno prent is bae hahaah