Gedverdemme, niet helemaal juiste topic dit maar ik wil het wel even kwijt. Ik ben verliefd geworden op een collega en hij ook op mij, alles leek goed te gaan (oké niet alles, maar dan wordt het wat te herkenbaar denk ik) tot hij ineens bedacht ja ok nee toch niet. En ik vind het zo lastig om mee om te gaan? Alsof ik net in mijn hoofd had bedacht ja we gaan ervoor en ik die switch niet echt goed meer kan terug maken. Ene moment wil ik hem graag pijn doen en ben ik boos, maar aan de andere kant vind ik het leuk om hem te zien en zoek ik zijn gezelschap op. En het maakt me zo onzeker, ook over mijn werk, dingen die hij heeft gedaan waarvan ik denk kut kan ik dat zelf wel. Ben zo bewust van hem en zijn aanwezigheid en ik haat het dat het hem helemaal niets meer lijkt te doen.
Ontlopen en negeren heb ik geprobeerd, maar is niet echt een optie en merkte ook dat ik daar alleen maar chagrijniger van werd.


)
echt kut
je mag sowieso al trots zijn op jezelf!
En als het zo toch een 5,5 oplevert het gewoon vieren alsof het een 11 was. 

)
