Ik werk nu sinds baby 24 uur, maar merk dat ik mn 40 urige werkweek in 3 dagen kan proppen. Dus ik heb vandaag besloten om die 24 uur om te zetten naar 32 en als ik mn eigen schuldgevoel kan lozen worden dat er 36 of 40. Mijn baby is nog baby, dus opvang en obv 5 maand ervaring.
Daarnaast qua avonden ben ik regelmatig vanuit werk of privé dingen savonds van huis. Die avonden is mn man thuis, anders worden oma’s ingeschakeld waar het kan. We werken met een eigen systeem in een gezamenlijke agenda waar we beide in noteren wie / wat. In goed overleg en met wat spelregels maar verder : wie eerste komt, wie t eerste maalt en de ander is thuis of regelt oppas. Dit gaat (tot op heden) goed. Mn man werkt in ploegen, dus avonden alleen zijn hier niet onbekend. Verder ben ik kritischer in mn sociale cirkel en voor wie ik tijd wil maken / leuk genoeg vind om oppas te regelen. Daarnaast ben ik ook kritischer in welk werk etentje / event / borrel ik bijwoon (zit ook wel op een punt waarin me dat niet kwalijk wordt genomen maar gewaardeerd dus dat scheelt). Kwaliteit boven kwantiteit is mn nieuwe motto op allerlei vlakken. Een baby kost gewoon veel tijd ~ ook als je 50/50 zorg deelt ~ veel tijd dus je zult die ergens vandaan moeten halen (of zorg uitbesteden). ![]()