Werkende moeders

[Nefertiti]

Met de Werkzorgberekenaar kun je alles invullen en dan aan wat knoppen draaien en weet je precies hoe en wat!

Wij gaan ook geen gebruik maken van ouderschapsverlof want de oudste gaat toch al naar de opvang. Alleen als we geen opvang kunnen regelen voor de baby nemen we het op.

Als het goed is gaat de baby met vier maanden naar de opvang, ik neem twee weken aanvullend op en mijn man dan nog een aantal weken om ook de wenperiode op de opvang te overbruggen. Maar meer is een beetje zinloos voor ons, ondanks dat we het op zich kunnen betalen.

Edit: ik denk dat meer tijd met de baby trouwens niet zinloos is, maar als alles goed gaat wil ik met 3,5/4 maand gewoon weer gaan werken. Die behoefte heb ik zelf vooral.

[itakepictures]

De situatie nu is heel shit, maar een taakverdeling is (in een situatie met 2 gezonde ouders) imo nooit permanent verdeeld en iets dat je altijd nog kunt herzien. Het is altijd te leren.

En gelijkwaardig betekent ook niet dat je allebei dezelfde taken uitvoert toch? Mijn man weet niet welke schoenmaat onze kinderen hebben en ik weet niet op welke dag de container aan de weg moet. Zo hebben we allebei onze taak, helemaal prima. Ons aandeel in het grote geheel ervaar ik als gelijk en met respect voor elkaar.

[Ishq]

@Nefertiti @Mexi
Over dat controle houden, had ik het eigenlijk ook niet over mijn partner eigenlijk maar meer andere mensen die dan de baby over willen nemen. Had dat even verkeerd geïnterpreteerd.
In mijn persoonlijke situatie was mijn man gewoon 5 weken thuis en heeft daarna ook 2 dagen per week ouderschapsverlof genomen toen ik na mijn verlof weer begon met werken. Dus wat dat betreft is hij net zo’n baby expert als dat ik ben .

@Nefertiti om even terug te komen op het huishouden. Ik irriteer mij heel erg aan als bepaalde dingen niet op mijn manier gedaan worden. Ook als mijn moeder ofzo zou helpen in het huishouden en zij vouwt anders dan ik. Mijn man kan zich daar totaal niet druk om maken dus dan past hij zich liever aan op “mijn manier” dan dat ik telkens geïrriteerd ben. Zo vond hij van mij ook irritant dat ik gelijk de boodschappen inruim als dat bezorgd wordt, want zo kan hij niet zien of het volledig is. Nou ja daar ben ik dan ook mee gestopt. Dat is gewoon puur aanpassen omdat je ook niet je partner bewust wilt irriteren. Dat staat volgens mij los van of het de manier van de vrouw of man is.

[Shaaar]

@itakepictures

Mijn man weet niet welke schoenmaat onze kinderen hebben en ik weet niet op welke dag de container aan de weg moet.

Als ik heel goed kijk zie ik wel wat verschillen tussen kinderen en containers

[itakepictures]

Ja, dit is wat je er uit haalt?

[Shaaar]

Het is wat flauw ja, maar ik denk wel dat dit juist is hoe vrouwen ongelijkheid ook wel reproduceren (maar my bad, ik dacht oo de een of andere manier dat dit gesprek in het feminisme topic plaats vond)

[Knitfastdiewarm]

Dit lijkt me echt enorm zwaar voor jullie, dikke knuffel! Is er iets qua hulp mogelijk van buitenaf, bijvoorbeeld huishoudelijke hulp, of babyhulp, om jou wat adem te geven?

[Discopony]

Over een jaar is de situatie heel anders. Je man is hopelijk weer beter en de baby is dan een dreumes die veel beter duidelijk maakt wat hij wil en niet wil. Misschien ben je dan nog de default parent, misschien zit jullie kind dan in een papa-fase. Hoe dan ook, kun je dan weer inzetten op een andere verdeling.
Je kunt wensen hebben en richtlijnen en idealen en soms is het leven wat het is. Gezondheid, veiligheid en een uitvoerbaar gezinsleven lijkt me nu voorgaan op gelijke verdeling.

[Tostibrood]

Lief jullie reacties! En wel een geruststelling dat deze periode niet betekent dat de achterstand nooit meer in te halen is. Ik krijg wel wat hulp, m’n moeder kwam elke week een dagdeel (en komt vanaf volgende week een hele dag) en m’n schoonmoeder heeft ook aangeboden om wat vaker op te passen. Dus ik heb wel iets ademruimte en dat heb ik ook echt wel nodig. En ik ga een afspraak maken bij de huisarts om naar de praktijkondersteuner te kunnen want het voelt voor mij als een snelweg naar overspannenheid. Ik merk ook dat ik steeds over m’n grenzen ga (moet gaan) en waar ik pre baby op de rem kon trappen voordat ik de grens over was merk ik nu steeds pas te laat dat ik de grens al over ben gegaan. En er zit ook een stemmetje in m’n hoofd dat zegt dat ik blijkbaar niet eens voor m’n eigen kind kan zorgen omdat ik het alleen niet trek en om hulp moet vragen. Dus ik kan daar wel wat handvaten bij gebruiken.

[Knitfastdiewarm]

Wat fijn dat je uitzicht hebt op hulp, en ook knap dat je ondanks de onrustige tijd thuis goed kan aanvoelen wat je nodig hebt! Hopelijk gaat de combinatie van hulp en zelfzorg snel voor jou/jullie werken. En wat hierboven ook al geschreven werd: ondanks idealen en goede bedoelingen deelt het leven soms ook gewoon wat rare klappen uit en dan is het als gezin toch ook een kwestie van pompen of verzuipen en om hulp vragen tot de situatie weer anders/beter wordt.

[itakepictures]

Fijn dat er wat hulp is. En je bent echt echt echt niet gek. In je eentje voor een kind + huishouden + zieke partner met bijbehorende onzekerheid zorgen is echt heel heftig

[Rockstar]

@Tostibrood ik heb een gelijkaardige situatie gehad.
Mijn partner heeft een ongeval gehad toen mijn zoontje 3.5 was en mijn dochter 8 maanden. Hij kon door dit ongeval totaal niet meer mee helpen met de zorg voor de kinderen of huishouden of… Ik moest hem ook verzorgen en dergelijke.
Het was een zeer pittige tijd en ik ben in deze periode ook zelf 1 maand thuis geweest van mijn werk. Dus probeer zoveel mogelijk hulp te aanvaarden het is niet meer dan normaal dan dat jij niet alles alleen aan kan! Dat heb ik in die periode ook geleerd ( om hulp te aanvaarden).
En ik moet zeggen mijn dochtertje die toen 8 maanden was en nu 2 jaar en 4 maanden is helemaal dol op haar papa en we hebben de taken terug goed verdeeld.

[Tostibrood]

Wat heftig dat jullie dit hebben meegemaakt en lief dat je je ervaring wilt delen. Fijn dat alles bij jullie goedgekomen is, ook qua verdeling!

[Willy]

De containers moeten vaker aan de weg dan dat kinderen nieuwe schoenen nodig hebben?

[Sproetjes]

Weet zelf als moeder ook niet eens welke maat ze hebben haha. Moet elke keer weer kijken en even opmeten

[Broodrooster]

@Feather

Is dit iets dat gewoon moet wennen? Zou het misschien verstandiger zijn om rustig op te bouwen? Of nog minder gaan werken?

Ik denk niet dat hier iemand je daar het precieze advies over kan geven. Iedereen ervaart het werken na een bevalling anders. Genoeg vrouwen die staan te springen om full-time te gaan werken en dat gaat gewoon ook prima.

Ik werk gemiddeld ook 4 lange dagen (en soms ook weekenden, is meer dan fulltime tov kantoorbaan) en dat gaat gewoon goed. Het enige waar ik dit keer last van had was wat vergeetachtigheid. Natuurlijk blijft het gemis wel, het is tenslotte je kind. Maar zelf vind ik de kwaliteit (dus hoe je de tijd dat je hebt met je kind doorbrengt) belangrijker dan kwantiteit (1 extra dag?). Ik ben zelf een leukere mamma als ik 4 dagen kan werken.

Wellicht kan je partner wat minder werken om de tijden wat meer te verdelen? Of werkt die ook al parttime?

[MargjeJ]

Ik had dit ook (werk 36 uur in 4 dagen) en heb dit opgelost door 2 dagen per week thuis te werken als mijn dochter met haar papa of opa/oma thuis was. Dan kon ik live voeden i.p.v. kolven en zag ik haar ook met lunch. Maar dat thuiswerken is natuurlijk niet voor iedereen mogelijk.

Doe wat goed voor je voelt! Soms is het ook even wennen, want je komt van een situatie waarin je fulltime met je baby was. Maar kan ook dat dat gevoel blijft en dat je iets moet aanpassen.

[anon10755124]

Mocht je nog ouderschapsverlof hebben, is dat misschien een optie om daar nog wat van in te zetten om het op te bouwen, al is het de eerste paar weken iets later beginnen/eerder naar huis? Ik vond in een keer weer 32 uur werken ook best wennen. Ik heb nu helemaal niet het idee dat ik mijn kinderen (te) weinig zie, de ochtend en avond zijn zorgintensieve momenten (voeden, wassen, aankleden, in/uit bed halen etc), waardoor je voor en na een werkdag veel interactie hebt. Je baby voor het eerst naar de opvang brengen vond ik ook best een ding, maar bij mij was dat vooral de eerste keer zo, was dat een drempel waar ik over moest. Succes en ook vast veel werkplezier!

[Coco]

Ik denk dat je het gewoon moet proberen en vanuit daar een keuze kan maken.

Ik ben bij mijn eerste ook na een maand of 9 pas buiten deur gaan werken. Werkte wel een paar uurtjes pw thuis. Ik werkte 32 uur maar heb de eerste maanden maar 6 uur per dag gewerkt omdat ik borstvoedingsverlof (?) gebruikte om sneller naar huis te kunnen. Ik woonde dichtbij en redde dat net zonder te gaan lekken. Maar ik vond het persoonlijk te veel. Dus ben van 4 naar 3 dagen gedaan en voor mij voelt dat als de ideale balans.

[itakepictures]

Wat de anderen ook zeggen: kijk wat goed voelt voor JOU. Prima als anderen fulltime werken of niet werken of alles er tussenin, maar uiteindelijk moet je ook gewoon kijken naar wat jij wil. En wat je nu besluit kan altijd nog veranderen. Toen mijn kinderen naar school gingen ben ik wat meer gaan werken, en nu de baby er is weer wat minder.

Ook vond ik werken icm 2 jonge kinderen onder de 4 veel zwaarder dan toen ze 4+ waren. Toen ze jong waren was ikzelf vaak ook gewoon moe (tropenjaren; jonge kinderen, regelmatig ziek, gebroken nachten etc). Toen trok ik meer dan 3 dagen werken echt niet. Toen ze groter werden, meer zelf konden en we ook vrijwel altijden konden doorslapen merkte ik dat ik zelf ook meer energie had en ruimte in mn hoofd om te werken.