Ik ben op zoek naar iets anders, maar niet per se dichter bij huis. Ik zit nu op 50-55 min deur tot deur enkele reis, en werk 2 dagen pw thuis (ik werk 4 dagen). Voor mij is uitdaging in mijn werk alleen maar belangrijker geworden sinds ik moeder ben eigenlijk. Voor mij is mijn werk ook belangrijk onderdeel van mijn identiteit buiten moeder zijn om. Ik zou persoonlijk dus geen baan met minder uitdaging en perspectief maar dicht bij huis accepteren, maar ik snap wel dat anderen een andere keuze maken. Voor mij overheerst het gevoel dat mijn nieuwe baan het âwaardâ moet zijn qua werkplezier om weg te zijn van mijn kind en dat blijkt in de praktijk een lastig criterium 
Ik heb het yes gevoel nog niet gevonden in ieder geval, maar hopelijk komt dat snel.
Ja helemaal eens. Juist behoefte aan een soort cognitieve vermoeidheid ipv alleen âgebroken nachtenâ en de gezins-vermoeidheid.
Zou liever financieel terug gaan met dezelfde uitdaging - dichtbij, dan dichtbij en financiële vooruit maar minder uitdaging haha
Ik wilde minimale concessies doen aan de verantwoordelijkheden en doorgroeikansen. Maar dan wel tegen een lagere reistijd en dezelfde flexibiliteit. Ik heb obv eerdere werkervaring gekeken naar het type werkzaamheden dat ik leuk vond, welke inhoud me aanspreekt, welke sfeer/cultuur op de werkvloer me aanspreekt maar ook flexibiliteit en reisafstand meegenomen als factor. Toen ik dat scherp had, kwamen er toevallig twee vacatures op mijn pad vanuit mân netwerk die goed bij mân hele wensenlijst pasten maar waar ik anders misschien niet eens naar had gekeken want hele andere sector. Dus kan het zeker aanraden om goed scherp te hebben wat je wilt en waar je onderhandelruimte zit en vanuit daar in je netwerk of met recruiters te kijken.
En misschien is er in je woonregio misschien geen baan waar het doorgroeipotentieel super duidelijk en snel is binnen dezelfde organisatie, maar is voor nu een baan waar je dingen kan leren die je uiteindelijk weer helpen ergens anders door te groeien ook al prima?
Voor mij geldt exact hetzelfde verhaal, en ook geen seconde spijt van. Ik houd zoveel meer tijd en energie over, en het voelt ook veel minder stressvol om die flexibiliteit te hebben, dat mn salaris wat lager is neem ik dan voor lief.
Ik wil dit ook liever, probleem is alleen dat het niet inwisselbaar is maar Ă©n/Ă©n dan tochđ€Ł
Ik werk ook op 13 minuten (haha) rijden, en veel meer wil ik echt niet. Ben alleenstaande moeder en ook al werk ik voor de helft thuis, wil in de buurt zijn mocht er iets zijn. Plus dat ik hem niet te laat van het KDV wil halen, ivm het avondritueel. Ik heb nu niet mn droombaan, maar de voordelen wegen niet op tegen de nadelen, zeker nu hij nog zo klein is.
Yes, Ben nu aan het solliciteren. Ben alleen en heb om de week mân kinderen. Ondanks dat het âmaarâ 24 kilometer enkele reis is, is mân werk midden in een centrum van een hele drukke stad.
Vind de reistijd echt doodzonde van mân energie.
Ik ben in eerste instantie dichter bij huis gaan werken. Ik vond het werk alleen toch niet zo leuk, dus ik ben verder gaan kijken. Ik heb nu veel leuker werk, met juist meer reistijd. Om dat te plooien ga ik dus minder vaak naar kantoor. Dat was even wennen maar voor mij weegt werkplezier wel heel zwaar. Dus als je op je huidige baan verder goed zit zou ik toch eerst kijken of het niet te doen is met minder vaak op kantoor werken.
Edit: Oja en mijn reistijd is sinds ik kinderen heb ook me-time. Dus ik heb dan eindelijk tijd om even een podcast te luisteren, een boek te lezen of online te shoppen. Ik ga dus niet werken onderweg maar gebruik die tijd echt even voor mezelf.
Ik werk al een hele poos op een werkplek met ca 1 u 15 min enkele reistijd, dat doe ik ook al 6 jaar als moeder, nu vaak 3 dagen in de week op kantoor. Inhoud en secundaire voorwaarden zijn daarin voor mij steeds leidend geweest. Bovendien vindt niemand het gek dat ik rond 09.30 aankom vanwege brengen naar school en ik wil ook 1x per week zelf halen van de opvang dus dan ga ik vroeg weg. Ik zie het reizen ook een beetje als me time en werk en privé zijn zo goed van elkaar gescheiden. Het bevalt me prima eigenlijk, al heb ik het geluk wel dat mijn vriend wel in de buurt werkt en er bij calamiteiten meestal wel iets te regelen is
Ik werk ongeveer op 25 min van deur tot deur inclusief brengen. Zonder brengen is het 10 min en zou echt niet meer willen. Ik werk 36 in 4x9 dus zou werken van 8.00 tot 17.30. Ik neem alleen ouderschapsverlof op om te werken van 8.30 tot 16.30 want ben anders echt moe en die kinderen ook van de hele dag opvang. Dan is avondritueel niet gezellig.
Op deze manier wel! Ik kan ook veel thuis werken maar word daar snel neerslachtig van dus ben wel twee keer per week op kantoor! Vaak een keer met brengen en een keer zonder. Werkt fijn en dan heb ik ook nog tijd om te koken rustig
Hoe gaan jullie om met werk en een ziek kind/zelf vaak niet fit zijn? We hebben de laatste weken vaak ons kind op moeten halen of thuis moeten houden omdat ze ziek was, waardoor we allebei in de avonden of weekenden werk moeten inhalen. Daar bovenop ben vooral ik regelmatig âin bed blijven-ziekâ in het weekend of totaal niet fit op werk. Ik merk dat mân werkplezier hierdoor echt onder druk staat en ik ook niet voldoende aan ontspanning toe kom. Vrees dat het erbij hoort en kwestie van uitzitten tot de zomer is?
Ja heel lastig.
Zelf een week echt ziek geweest en nu kind weer niet fit dus weer werk missen. Voelt echt vervelend maar is ook overmacht en hopelijk straks weer voorbijâŠ
Ik worstel hier ook heel erg mee, en moet t vaak zelf oplossen omdat mijn man de hele week van huis is voor zijn werk dus niet zomaar terug kan komen. Gelukkig kan mijn vader vaak helpen maar voel me dan ook schuldig dat ze niet lekker bij papa of mama is.
Terwijl ik hele goede herinneringen heb aan vroeger ziek zijn, niet naar school kunnen en dan lekker bij opa en oma zijn.
Ze zeggen dat het tegen de zomer beter wordt, heb vorig jaar niet zoveel verschil gemerkt maar ze is nu weer wat ouder dus goede hoop.
Bij ons was het echt uitzitten inderdaad. Vooral het eerste jaar opvang was echt zooooo vaak een van de kinderen ziek en vervolgens werd ik daarna ook vaak ziek. Niet leuk, maar ook niks aan te doenâŠ
Ik had in die periode ook echt niet de energie om in het weekend of in de avond werk in te gaan halen (ik sliep meestal ook om half 9 al in verband met zeer slechte nachten). Dus tot de kinderen 1.5 waren ongeveer had ik het ook echt lastig met mijn werk.
Maar daarna ging mijn dochter ineens weer doorslapen, waren de kinderen niet meer zo vaak ziek en hoefden we ze ook niet meer bij elke snottebel van de opvang te halen.
Toen werd het leven ineens weer een stuk beter en vond ik mijn werk ook weer gewoon leuk hahaha. En kon ik ook weer ontspannen en opgeladen aan het werk gaan. In plaats van met een leeg getrokken batterij de dag door worstelen.
Ik zei trouwens gewoon tegen mijn manager als een van de kinderen ziek was. En ik belde dan ook meteen mijn partner zodat hij kon regelen om de volgende dag thuis te zijn indien nodig (hadden we zo afgesproken omdat ik makkelijker acuut mijn werk kan neer leggen). En ik ben er gewoon van uit gegaan dat mijn manager het dan verder aan de achterkant regelde, of ze vond het wel prima zo. In elk geval heb ik er nooit vrije dagen ofzo voor in hoeven zetten gelukkig (dan was er ook niks meer over gebleven 
)
Tot nu toe heb ik mn dochter nooit hoeven op te halen tijdens mn werkdag, het ziek zijn begon al in de nacht en mijn werkdag nam ik dan op als verlof. Maar ik las dat het plots naar huis moeten, valt onder calamiteitenverlof?
Wanneer mijn kind ziek is meld ik mezelf ziek en zeg ik zelf dat ik ziek ben, nee niet netjes maar mijn werk is totaal niet flexibel met dat soort dingen. We hebben helaas ook geen achterwacht zoals beschikbare familie of vrienden
Ja ik snap het wel.
Bij mij is t vaak dat eerst mn kind ziek is en ik daarna⊠dus dan is dat lastig maar begrijp heel goed dat je het zo oplost.
Ja heb vaker gezeik over mij heen gekregen als mijn kind ziek was terwijl een kind niet naar de opvang mag. Mijn vriend heeft veel opgevangen omdat hij makkelijk thuis kon werken maar dat is ook niet echt fijn wanneer je ook werk moet verrichten. Ergens snap ik het werk ook maar je voelt je gewoon heel rot, het is dat ik leuk werk heb en ook financieel het nodig heb maar anders was het echt een overweging om de eerste 2/3 jaar niet te werken om dit soort dingen op te vangen
Ik heb zelf werk wat bijna niet niet op locatie kan. Mijn man kan wel thuis of in de avonden werken dus de afspraak is hier dat de eerste dag altijd voor hem is. Daarnaast is mijn man zelf ook van mening dat mijn werk âmaatschappelijkâ een grotere meerwaarde heeft en heeft dat ook letterlijk wel eens tegen zân baas gezegd (vonden ze niet leuk haha).
We werken beide 4 dagen dus met hem als eerste dag is het wel vaak dat het of daarna weekend is, of een van onze vrije dagen Ăłf fit genoeg voor toch opvang haha.
Mân man haalt zân uren dan inderdaad in de avonden en weekenden zoveel als mogelijk in.
De tweede dag is voor mij en als ik het aan zie komen (als ze maandag on 14u kotsend en met 40gr koorts thuis zijn bijv) zeg ik die dag alvast mân afspraken af en meld dat ik hoogstwaarschijnlijk thuis ben⊠thuis kan ik wel wat qua administratieve taken doen maar niet echt veel.
En bij bijv kdv sluiting of de juf ziek thuis heb ik hem ook wel eens mee genomen naar mân werk (of bijv een halve dag), maar toen was ie al wel zeker 3 en begreep dan ook het concept iPad en even wachten (met een time timer bijv).
Edit: ik spaar dan ook die administratieve dingen op, of vraag een collega X van mij over te nemen zodat ik Y (wat dan wel thuis kan) van haar kan overnemen. En dat kan ik dan in de avonden of weekenden wel doen bijv
Bij mij is mn man helaas al op werk in de ochtend en ben ik de sjaak ook al vind ik mijn werk belangrijker 
gelukkig werk ik wel in een team waarbij het oke is om je werkdag te ruilen, in te halen of iets anders te regelen ivm ziek kind