Werkende moeders

[Fishing]

Ik ben deze week weer begonnen met werken na 5.5mnd verlof (waarvan dus 4.5mnd bij baby). En mijn man is nu 2 dagen per week thuis waardoor de baby tot eind september (dan alweer bijna 10mnd) maar 1 dag naar kdv hoeft. Heeeel fijn.
Op m’n werk krijg ik echt heel verbaasde opmerkingen haha.
“Ooh, nou dat dat allemaal maar kan tegenwoordig he, mag wat kosten!”
“Dat je man dat ook wil!” (Eh, duh. Hij wilde ook kinderen ?!)
“En dan ga je daarna definitief naar 3?” (Nee, na 1.5jr ga ik weer terug naar m’n oude 4😛)

Ik ben iig heel blij met mn werk nu weer. Kwam helemaal opgeladen weer thuis gisteren en vandaag

[Huismus]

Denk wel dat de “minder succesvolle” verhalen misschien ook minder gedeeld worden.

[anon59849077]

Nou die hoor je ook wel veel, dus het is ook leuk om een keer te horen als alles lekker loopt

[Huismus]

Ja zeker, is ook inspirerend.

[Tostibrood]

Ik denk dat je meer leest in deze reactie dan hoe het bedoeld is, is toch algemeen feit dat mensen meer geneigd zijn om online successen te delen dan dingen die minder goed gaan. Kijk maar naar het huizenmarkt of kasboekjes topic, daar posten ook alleen maar mensen aan de meer dan gemiddelde kant. Lijkt me niks persoonlijks naar jou.

Om on topic te blijven: ik vind de combi kind en nieuwe baan best ingewikkeld. Ik moet voor de inwerkperiode fulltime naar kantoor en dat vind ik best pittig en ik mis de lanterfant tijd die ik bij mijn vorige werk had. Er is wel perspectief dat ik over een paar weken 50% thuis mag werken en mijn reistijd is gehalveerd dus ik hoop dat het straks beter te behappen is. Sowieso vind ik het best een fragiel evenwicht met 4 dagen werken. Zo lang alles goed gaat (niemand ziek, goede nachten, zorg eerlijk verdeeld) gaat alles goed, maar ik merk dat ik snel prikkelbaar ben als dat niet zo is. Bijv kind ziek, kind en/of ik slecht geslapen of partner die een weekend weg is. Maar wil ook niet minder werken want 4 dagen is wel minimum voor een baan op mijn gewenste uitdagingniveau en vind dat vanuit feministisch oogpunt ook belangrijk.

[Huismus]

Ja, ik snap wel dat je mijn reactie zuur vindt.
Was niet zo bedoeld. Ik lees deze berichten ook helemaal niet als ogen komen uitsteken.
Mijn reactie was op de opmerking van @Kusjessoldaat
Ik dacht aan bijvoorbeeld mezelf. Ik vind werken en moeder zijn echt een zware combinatie en zou soms dat werk maar liever laten vallen. Er zullen er zo wel meer zijn. Dus dat bedoel ik me “minder succesvolle” verhalen, het werken meer als last zien dan iets fijns voor jezelf. Maar dat vind ik lastig hier te bespreken want ik heb het gevoel dat dat niet de norm is. Maar dat is misschien ook zuur van mij.

[Huismus]

Ja, het wegvallen van reistijd is echt een bevrijding, daar ga je echt energie van overhouden.

Misschien heb je gelijk over het posten. Als ik een beetje afgerekend heb met mijn eigen demonen ga ik dat ook wel doen.

[Nefertiti]

Ik vind het de laatste tijd ook zwaar. Heb al meerdere malen random dagen vrij genomen om even bij te tanken, maar dat is echt geen duurzame oplossing. Vooral nu met de tweede vind ik het extra zwaar. We zijn pas rond half 9 's avonds klaar met naar bed brengen en schoonmaken. Een uur later wil ik al naar bed. Dan weer tussen 6 en 7 op en het riedeltje begint opnieuw. Ik heb amper tijd voor mezelf. Ligt ook aan mezelf want in de weekenden wil ik gewoon samen dingen doen.

Maar ik heb gewoon geen tijd meer voor het organiseren van mijn leven ofzo. Ik wil echt de keukenkastjes uitmesten of de voorraadkast opruimen of een grondige grote schoonmaak doen, maar met dat uurtje 's avonds lukt dat echt niet. Dat soort dingen doen op mijn mamadag is ook drie keer niks. En ja in het weekend kan het prima, dan stuur ik man en kinderen wel weg, maar dat wil ik ook niet.

Ben wel blij dat m’n baby eindelijk weer doorslaapt want dan heb ik in ieder geval nog dat uurtje ipv direct om te vallen als de kinderen op bed liggen.

En helaas gaat ander werk er niet bij helpen, ik wil wel graag 32 uur werken en de reistijd die ik nu heb is al heel kort.

[jojo]

Herkenbaar. Ik heb ook geen idee hoe dit anders zou kunnen. Ik hoop maar gewoon dat het over een paar jaar beter gaat omdat mijn kind dan ouder en zelfstandiger is, waardoor alles makkelijker wordt ofzo.

[Nefertiti]

Ja ik hoop ook dat het wat makkelijker wordt naarmate ze ouder worden, dat merkte ik bij m’n oudste in ieder geval wel. Kijk er stiekem al naar uit dat hij naar school gaat want dan heb ik in ieder geval een groot deel van de dag maar 1 kind die dan ook nog een dutje doet hopelijk. Duurt alleen nog wel even voor hij gaat.

[Jeezlouiz]

Herkenbaar ik denk wekelijks aan de vriezer die helemaal.schoongemaakt moet worden🫠 en soms denk ik ook in dat ene uurtje eraan om iets te doen, maar op de bank zitten en bijkomen en sowieso spullen/lunch klaarmaken voor de volgende dag is aantrekkelijker…

[Huismus]

Dat vind ik wel hoopvol om te lezen, want ik herken ook heel erg wat je schrijft, ondanks dat ik er maar 1 heb. Dat gebrek aan echt tijd voor jezelf hebben of gewoon even niets doen voor langer dan een afgebakend uurtje. En eigenlijk niets kunnen doen zoals je het zou willen. Vooral dat vind ik op werk lastig, het idee dat ik te weinig lever.

[jojo]

Dat uitkijken naar het moment dat kind naar school gaat doe ik inderdaad ook. Ik ben heel benieuwd of dat inderdaad een verschil gaat maken (is bij ons vanaf september) of dat het vies tegenvalt. Ik houd jullie op de hoogte, haha.

[Geranium]

Heel herkenbaar idd (en ik heb maar één kind). Ik pak eens in de zoveel tijd dit soort grote klussen op op een opvangdag waarop ik zelf vrij neem van werk. Die vrije dagen zijn gewoon keihard werken

[Fredje]

Ik vind het tegenvallen
Idd wel lekker rustig op de dag dat ik thuis ben en de oudste naar school is. Maar wel altijd gedoe met ophalen, want dat is hier om 14.00u en dan slaapt de jongste eigenlijk.
En op werkdagen is halen en brengen een nog groter gedoe omdat beide kinderen naar andere plekken moeten. Daarnaast is de oudste gesloopt, zeker aan het einde van de week dus zit ik aan het einde van de werkdag nog meer op de klok te kijken om naar huis te sprinten zodra het kan.

[Nefertiti]

Ja en gewoon even tijd om niets te doen is ook wel lekker.

Ik had een heel plan gemaakt om alles in secties te doen qua opruimen en schoonmaken en toen dacht ik ‘laat maar, ik wil niks doen’. Maar ik kan ook heel slecht tegen overbodige troep in huis, dat blijft echt in mijn hoofd zitten. Ik kan er ook niet tegen dat we nog steeds veel babyspeelgoed hebben wat niks aan is voor de kinderen, maar ik wil het dan ook echt goed uitzoeken en weer spullen van zolder halen. Of dat er nog allemaal te kleine maatjes in de kledingkast liggen. Of dat ik de kolf nog steeds niet heb verkocht maar eigenlijk nieuwe foto’s moet maken. En zo loopt m’n hoofd dus steeds over.

@Geranium ja dat probeer ik ook af en toe. Maar ik heb laatst drie dagen vrij gehad (restje ouderschapsverlof) en alsnog kwam ik niet overal aan toe haha, echt erg. En ik wilde ook chillen natuurlijk.

@Calypso scheelt dat dit vooral het probleem wordt van mijn man, en alleen op vrijdag zou ik hem dan op een vaste tijd moeten ophalen want de rest is BSO.

[Sproetjes]

Ik maak s’avonds echt nooit schoon. Heb vanavond bij hoge uitzondering de vuilniszakken geleegd en vervangen

[Nefertiti]

Zo deden we het eerst ja, maar met een tweede vind ik dat wel echt lastig. Dus wat we doen is samen eten, samen het bad, en de een gaat schoonmaken en de ander brengt ze naar bed. Maar dat laatste duurt voor beiden zo drie kwartier. En dan is het half 9.

Schoonmaken als in de vaat doen trouwens, niet de wc’s schrobben of dweilen.

Oppas willen we naar op zoek nu de jongste wat makkelijker slaapt, maar ik vind het wel lastig want ik ken sowieso geen oppassen persoonlijk in de buurt.

[JeMoeder]

Gaan ze elke avond in bad? Want daar zijn we hier mee gestopt en dat scheelt al heel veel. Ik beval over een week of 3 van mijn tweede kind, dus ik wordt een klein beetje huiverig. Ik herken nl wel wat je zegt over tijd (en vooral energie) voor van die grotere to-do’s als een kledingkast uitzoeken of de vriezer ontdooien en opruimen. Ik heb nu verlof en ben echt zo onwijs productief op de opvangdagen van mijn dochter, omdat ik AL die opgestapelde to-do’s nu toch echt af wil vinken voordat de tweede er is. Voelt echt niet zoals mijn eerste keer verlof, toen was alles al lang geregeld qua babykamer enzo voordat ik verlof kreeg. Nu voelt het als een race tegen de klok. Weinig relaxt aan dit zwangerschapsverlof als je constant meubels aan het schilderen bent, kastjes aan het uitzoeken, dingen aan het deepcleanen en lijstjes maken met van alles te bestellen voor het kind er is. En dan inderdaad de angst dat straks met de 2e ook twee paar handen nodig zijn in de avondroutine. Ik hoop daar toch wel echt dusdanig handig in te worden dat we alsnog verdeel en heers kunnen doen zoals we dat nu doen. Dus 1 van de 2 doet bedritueel, ander ruimt de keuken en woonkamer op en vanaf 19:30 is de avond van ons.

[chachaloco]

Het ligt natuurlijk een beetje aan de leeftijd van je kind/kinderen, maar wat mij helpt (mijn kinderen zijn 4.5 en 1.5 ongeveer)

• je kind zoveel mogelijk zelf laten doen. Uitkleden, kleding uitzoeken, wassen, bordje naar de keuken brengen, vuile was in de mand gooien.
• kind betrekken bij opruimen. Eind van de middag zetten we Simsala Saartje opruimlied op en hoppa gaan!
• als het kan de kinderen tegelijk onder de douche gooien. Vaak spelen ze dan even en ga ik een kopje thee drinken op het toilet en uitpuffen. Als ik de jongste afdroog, blijft de oudste even alleen onder de douche. Douchen ook niet elke dag. Ja goed met dit warme weer vaak wel. Maar als het even kan gewoon soppen met de washand.
• de oudste de jongste laten helpen ‘trek jij vast de schoenen van Kareltje uit, dan gaat mama vast de handdoeken klaarleggen’.
• SCHERMTIJD!!!
  -accepteren dat je niet op alle vlakken kunt shinen
  En mocht het een optie zijn: beide kinderen op een ikc. Daardoor zit bij ons kdv, basisschool en bso op 1 locatie. Scheelt heel veel.