Werkende moeders

[Yzile]

Voor het huishouden hebben wij hulp, dat scheelt enorm. Verder doet mijn man de dagelijkse dingen zoals koken, tafel afruimen en stofzuigen.
Sporten kom ik helaas echt nog niet aan toe. Dat begint ook om 19.00 en dan zitten wij nog volop in het avondritueel. We brengen nu elk een kind naar bed maar werken toe naar twee kinderen in je eentje: dan is de ander vrij.

Verder slack ik echt op alle fronten… voel me niet voldaan na een werkdag moet ik zeggen omdat ik niet goed presteer en wel vaak moe ben/te laat begin/eerder stop.

[Livre]

Sporten start ik deze week in de lunch van mijn thuiswerk dag. Ik hoop dat ik dat erin kan houden. Nu nog een tweede sportmoment vinden. Ik ben van plan om een oppas te zoeken voor 75 min op een doordeweekse avond zodat mijn man en ik dan tegelijkertijd kunnen sporten, vond dat een goede tip van hier!

Verder hele herkenbare struggles, maar tegelijkertijd geniet ik er enorm van dat ik EN moeder ben EN een badass met een carrière. Ik merk dat ik er zelf ook gelukkiger van word. Bij mij was een half jaar geleden extra werken juist de oplossing voor een boel stress

[SleepingBeauty]

Thanks @Uprooted @Zitzak en @Jeezlouiz voor de reacties en tips.

Ik denk dat een huishoudelijke hulp uitkomst kan bieden, we betalen nu een stuk minder aan kinderopvang, dus dat kan wel uit. De enige maar die ik heb is dat het nu nog te rommelig en soms ook vies is dat ik nog niemand ‘vreemds’ dat wil laten doen. Ik weet dat ik daarmee vooral mezelf in de weg zit hoor.

Robot stofzuiger is ook een goeie!

Sporten kan bij mij op de sportschool niet rond lunchtijd, zijn van 12 tot 16 dicht helaas.

Verder is het een kwestie van pick your battles en ook wel soms gewoon doen met kind erbij. Ik merk wel dat het scheelt dat je niet meer zo kapot moe bent als in de eerdere jaren. Het is meer het gevoel dat je altijd iets ‘moet’ terwijl ik soms ook gewoon geen zin heb om dingen te moeten doen en gewoon uit wil slapen, leuke dingen wil doen of lekker in de tuin liggen lezen. Maar toch ook de shit op orde willen hebben, maar ja voor wie dan?

Ik heb gelukkig behoorlijk flexibel werk en herken ook wel van hierboven gezegd wordt dat ik daar ook niet de volle 100% geef en soms niet genoeg uren maak voor mijn gevoel. Toch ben ik wel blij met mijn werk, ik zou niet fulltime thuis kunnen zijn daar word ik geen leuker mens van.

Nou morgenochtend op mijn vrije dag is kind naar school en ga ik iets ‘aanpakken’ maar ook iets leuks voor mezelf doen heb ik besloten.

[Sproetjes]

Mijn vriend is as we speak aan het dweilen haha.

[Krompoot]

Oke gaan we nu allemaal even zeggen wat het mannelijk geslacht doet en kan

[Sproetjes]

Bedoelde dat hij het onder werktijd doet. Op z’n thuiswerkdag = dus handig.

[Sproetjes]

Ik zou wel graag een robotstofzuiger/ dweiler willen haha. Staat op het lijstje.

[Plum]

De robotstofzuiger is hier ook echt een uitkomst! ‘Dwingt’ je ook nog eens om op te ruimen, want iedere avond moet al het speelgoed/vieze was/tassen enzo van de grond. Verder heb ik me er bij neergelegd dat de badkamer gewoon niet zo schoon is. Behalve dan de haar- en stofloze vloer door de robot.

[Vloeistof]

Pff ik heb een pro forma salarisstrook ontvangen voor 29 uur per week werken (ipv 38) en schrok toch wel even. Was wel te verwachten maar toch zo’n verschil

[Pippa]

Ik vind dit ook altijd confronterend als ik op m’n loonstrook zie wat er ingehouden wordt door mijn ouderschapsverlof. Ik wil het niet weten haha

[chachaloco]

Robot zuiger staat hier ook op het verlanglijstje. Er gaat nu een groot deel van mijn salaris naar mijn rijlessen maar als die binnen is, trakteer ik mezelf.

[Avocadotoast]

Ik werk vier dagen in de week maar ik ben echt aan het struggelen om alle ballen in de lucht te houden. Ik speel heel vaak met de gedachte om ontslag te nemen en een paar maanden mij enkel op de kinderen en het huishouden te richten. Vooral omdat ik voor mijn gevoel op alle fronten aan het falen ben. Mijn werk vraagt veel van me kwa tijd en energie waardoor ik vaak pas rond 18:45 vermoeid thuis kom en dan niet de sensitieve en beschikbare ouder ben die ik wil zijn. Tegelijkertijd ben ik ook trots op mijzelf dat ik een werkende moeder ben en zou ik niet lange tijd een thuisblijfmoeder willen zijn. Maar de gedachte van een paar maanden lonkt wel.

[Avocadotoast]

@wiewatwaar

Is een andere baan zoeken voor deze periode ook een optie?

Ja dat overweeg ik ook wel eens. Ik werk echter nog niet zo lang waar ik nu werk, waardoor ik van mezelf nu nog niet mag opgeven. Maar je hebt gelijk: een stap opzij naar een wat saaiere baan is misschien een duurzamere optie.

[Flowermarket]

Wat vervelend dat je je zo voelt. Ik hoorde pas een uitspraak die mij heeft geholpen en misschien/hopelijk heb jij er ook iets aan (geparafraseerd want ik weet het niet meer precies, maar de inhoud was als volgt):

Je hebt verschillende ballen in het leven die hooggehouden moeten worden. Niet alle ballen zijn echter van glas, sommige zijn van plastic/rubber. Dus het is belangrijk om voor jezelf de keuze te maken welke ballen je echt hoog moet houden (glas) en welke je even kan laten gaan en laten stuiteren (rubber).

Als ik je verhaal lees wil je je prioriteit meer bij je gezin leggen (voor jou dus een glazen bal), dus wellicht dat het mogelijk is om dan iets in je werksituatie aan te passen. Wellicht door in je huidige baan minder te werken of zoals hierboven is voorgesteld een andere baan te zoeken die je meer vrijheid geeft om er voor je gezin te zijn.

[Tostibrood]

Als ik het als buitenstaander lees (maar misschien schat ik het verkeerd in) lijkt de gedachte om een tijdje thuis te zijn meer een vluchtweg dan een diepgewortelde wens omdat je zo overvraagd wordt op je werk.

En als iemand die net na twee maanden bij een nieuwe baan ook weer weg is gegaan omdat ik zo niet op m’n plek zat dat het effect had op hoe ik thuis was: het is écht oké om voor je eigen welzijn te kiezen, je hoeft jezelf niet te verplichten het een minimale periode het geprobeerd te hebben (tenzij je het zelf wilt natuurlijk)

[Avocadotoast]

@Flowermarket en @Tostibrood, ik denk dat jullie gelijk hebben, want er stroomt op dit moment een traan over mijn wangen.

[Pampas]

Wat zwaar kan dit aanvoelen he? Ik werk 32 uur en mijn werk vraagt ook veel van me, mijn hoofd staat altijd aan. Vorige week heb ik getekend voor een andere baan. 4 uur minder, zelfde salaris, minder druk. Voelt nu al als een opluchting, ondanks dat ik mezelf ook schuldig voel dat ik het al na 1,5 jaar opgeef (want; ik zou dat toch moeten kunnen) en het team ‘in de steek laat’.

Wat hierboven gezegd wordt is mij ook verteld en dat is ook zo, je eigen welzijn gaat echt voor!

[Sproetjes]

Kun je misschien onbetaald ouderschapsverlof opnemen? Dan heb je even de tijd om na te denken. Maar kan misschien niet financieel.

[Livre]

En dit moet toch ook op werk besproken kunnen worden? Het is ook gewoon echt aanpoten met EN een gezin thuis EN een drukke baan. Even terug moeten schakelen is niet falen.

Ik heb toch ook veel collega’s om me heen die een sabbatical nemen om die reden (wel/niet betaald) en het geeft ze vaak veel rust.

[Togepi]

Ergens heerlijk om te lezen dat ik niet de enige ben en ergens verdrietig dat dit dus een hele lange tijd zo gaat blijven…

Ik ben een nieuwe moeder, mijn zoontje is 5 maanden en ik geef borstvoeding. Op mijn werk moet ik dus kolven. Hier heb ik natuurlijk recht op maar vind het moment en de rust pakken heel lastig. Ik werk op een kinderdagverblijf en een dag is zo vol en druk.

Onze leidinggevende is eigenlijk altijd druk of is thuis aan het werk dus bijspringen op het moment dat ik moet kolven doet ze ook niet. Collega’s accepteren en begrijpen wel dat ik weg moet maar handig is het natuurlijk niet. We komen dan helemaal niet meer aan andere dingen toe en ik voel mij ook best schuldig…

Vorige week moest ik invallen op een andere locatie en daar hadden ze gewoon een ruimte waar ik even chill kon zitten en deden ze niet moeilijk over dat ik 45 minuten weg ben. Heb toen 1 hele voeding gekolft

Stoppen met borstvoeding wil ik nog niet maar misschien mijn werk anders indelen wel. Bijvoorbeeld meer gaan invallen (als dat kan met het kolven, want als je alleen bent kan je niet weg) stoppen met werken klinkt wel heel aantrekkelijk na zo lang verlof