Ook voor mij is de situatie herkenbaar @Avocadotoast. En @Togepi . Al ligt het gelukkig achter mij nu. Mijn kinderen zijn nu bijna 5 en 2. Maar toen mijn eerste 5 maanden was, ben ik echt compleet ingestort. Het lukte mij gewoon niet om het allemaal te combineren: 4 dagen werken, jong kindje, kolven, reistijd, schuldgevoelens. Ik ben toen ook uitgevallen op werk en omdat ik uitzendkracht was lag ik er ook algauw uit. Ik heb toen heel bewust ervoor gekozen om een andere baan te gaan zoeken met minder druk. Ik ben toen 2 dagen naar werken. Dat was mogelijk omdat mijn vriend meer ging verdienen. Maar ook omdat we andere financiële keuzes zijn gaan maken: even niet op vakantie, de auto laten staan, geen nieuwe kleding etc. Na een jaar ben k een dag extra gaan werken. En inmiddels heb ik sindskort een nieuwe functie voor drie dagen met een stuk meer salaris. Want de rust die het mij gaf om minder te werken heeft er ook voor gezorgd dat ik mezelf kon blijven ontwikkelen dmv trainingen en cursussen waardoor ik nu een stapje omhoog heb kunnen zetten.
Denk echt aan jullie zelf en geef dit aan bij je werk. Een werkgever heeft er niks aan als je uitvalt. Als het (financieel) kan, zet dan een stapje terug of opzij. Want het is ook moeilijk, bijna moeilijker, om na bijv uitval door burn out weer te beginnen. Laat het niet zover komen.
Achteraf had ik echt gewild dat ik eerder aan de bel had getrokken. Sterker nog: ik had me ziek moeten melden toen het verlof van mijn eerste voorbij was. Maar ik vond dat ik het maar moest kunnen. Ik heb heel veel geluk gehad dat mijn nieuwe tweede werkgever fantastisch is en mij veel kansen heeft geboden. En ook dat ik al na 2 maanden werken ben uitgevallen. Want als ik zo langere tijd was doorgegaan, dan had ik vast langer in de ziektewet gezeten. Blijf dus echt niet te lang zo rondlopen.
Het is het echt niet waard!!
) wordt het de komende tijd veel schuiven en onrustig, maar ik heb er mega veel zin in. Ik ga trouwens weer 32 uur werken! 