Dat is afhankelijk van je klachten / ziekte
Is idd afhankelijk van de reden. Is denk ik mijn vraag geweest toen. Ik ben totaal zes maanden thuis geweest en sinds vorige week aan het reïntegreren met 2 uur per dag (en dat gaat kut dus moet alweer een stap terug zetten🙃).
Maar wel slim om je direct aansluitend aan je verlof ziek te melden en niet pas na een tijdje want dan kan het UWV moeilijk gaan doen.
Afhankelijk van de reden, maar heb het idee dat het ook wel van he bedrijfsarts afhangt. Volgens die van mij moest ik met een ppd meteen reïntegreren, tenzij ik manisch of opgenomen was.
Je kunt een vrijblijvend gesprek met de bedrijfsarts aanvragen voor je je ziek meldt om dit soort dingen te bespreken.
Je kunt dat bespreken inderdaad. Ik had fysieke en mentale klachten en ik heb het ook met m’n arts en psycholoog besproken. Eigenlijk gaven ze allemaal aan dat ik pas moest reïntegreren als ik het thuis een beetje aankon. En dat viel samen met het moment dat de kinderopvang begon - ik had eigenlijk verlof ingepland. Vond ze heel schappelijk en helpend gelukkig.
Is het niet zo dat de voorwaarden/regels van je ziekmelding anders zijn, omdat de ziekmelding automatisch los staat van je zwangerschap als je je niet naadloos aansluitend aan je verlof ziekmeldt maar tussendoor toch even probeert te werken?
Ja, klopt! Je bent dan ook beter beschermd als werknemer omdat het zwangerschapsgerelateerd is. Als je eerst probeert te werken zien ze het volgens mij als een ‘normale’ ziekmelding.
Ik heb inderdaad eerst 2 maanden gewerkt en toen ziekgemeld en dat was een ‘normale’ ziekmelding. Ik mocht overigens wel 2 maanden volledig rust nemen en erna heel langzaam opbouwen.
Dacht dat dit topic misschien wel het beste zou zijn? Ik ga deze zomer met zwangerschapsverlof en er komt een onwijs leuke functie beschikbaar intern net een maand voordat ik met verlof zou gaan. Heb aangegeven dat ik er in geïnteresseerd ben en kreeg hele positieve reactie terug dat ze me als grote kanshebber zien en dat ik zeker moet solliciteren. Zal dus waarschijnlijk het gesprek hebben in de laatste weken voor mijn verlof, maar echt top dat het niet meteen een issue wordt gemaakt dat ik natuurlijk wel 5 maanden weg ben…. (Zullen ongetwijfeld mensen zijn die het wel denken
)
Ik ben ooit ook aangenomen op een interne functie 4 dagen voordat ik met verlof ging. Was geen probleem. Bij ons is het dan ook zo dat als ze extern moeten recruiten, 5 maanden snel zou zijn (proces opstarten, gesprekken voeren, opzegtermijn van kandidaat) om iemand aangenomen te hebben.
Wie van jullie hebben er ook geen opa’s en oma’s die oppassen? Mijn ouders wonen in dezelfde stad als ik en zijn dol op mijn dochter, maar willen geen vaste dag oppassen. Ik vind het soms best confronterend dat zoveel anderen deze hulp wel hebben!
Geen van de opa’s en oma’s past op en ik vind het soms jammer dat mijn kinderen die extra tijd met opa en oma niet hebben maar ik vind het verder zelf niet lastig ofzo. Zij willen van hun pensioen genieten en geen vaste oppasdag, dat snap ik helemaal. Mijn oudste kind is dol op alle opa’s en oma’s zonder ze wekelijks te zien. Wat maakt het voor jou zo confronterend dat zij het niet willen?
Herkenbaar. Mijn vader woont in dezelfde stad en past nauwelijks op. Heeft tot nu toe een paar keer een paar uurtjes opgepast maar mijn zoontje van twee is ook nog nooit blijven logeren. Ben wel jaloers op sommige vrienden met ouders die meer dan 100km verder op wonen maar vaker oppassen. Mijn schoonmoeder past wel een vaste dag op, zijn we heel dankbaar voor en ook fantastisch om te zien wat voor band ze opbouwen, maar die past dan weer niet op ‘s avonds of in het weekend.
Bij ons ook geen vaste oppas dag voor de opa’s en oma’s. Het heeft ook voordelen vind ik. Bij de opvang en BSO kan je aangeven wat je wil en neem je een service af waar je voor betaald. Opa’s en oma’s zijn dan gewoon voor de gezelligheid
Dank voor jullie reacties. Het heeft zeker ook voordelen. Ik vind het vooral confronterend in het geval van collega’s, omdat ik veel meer kosten heb aan opvang dan zij en ik ook meer gedoe heb met brengen en halen. En ik vind het soms lastig dat we zelf moeten zorgen dat er genoeg momenten zijn dat m’n dochter haar opa en oma ziet, i.p.v. dat dat al gecoverd is met een vaste dag. Mijn ouders passen overigens wel soms in de avond en in het weekend op en dat is wel superdeluxe, en zouden we niet zo snel van ze vragen als ze ook nog een vaste dag hadden.
Hier ook geen vaste oppasopa’s en -oma’s. Mijn ouders wilden wel, maar ze gaan ook graag 4x per jaar op vakantie en ik heb geen zin in die dynamiek dat ze mij dan om toestemming moeten vragen omdat ze een goede lastminute gezien hebben.
En ze wonen niet om de hoek, ik zou me echt bezwaard voelen als m’n moeder van 6 uur ‘s ochtends tot 9 uur ‘s avonds op pad is geweest om op te passen en ik dan moet bellen dat er 1 ziek is en of ze de volgende dag weer wil komen.
Mijn (schoon)ouders komen vaak de kinderen vermaken/afleiden maar zijn al te veel op leeftijd om zelfstandig een hele dagroutine met twee kinderen te ondernemen. Dat is gewoon fysiek te zwaar voor ze. Ik heb er geen problemen mee, ik wilde kinderen dus ik moet betalen en heb nergens ‘recht op’ qua oppas van ze en alles is mooi meegenomen waar ze ons in kunnen ontzien.
Ik zou vooral niet vergelijken met hoe anderen het wellicht beter hebben.
Wij hebben überhaupt alleen mijn moeder nog. Die is nog te actief met van alles en nog wat voor een vaste oppas dag. En we willen het zelf niet want het moet wel gewoon oma blijven voor onze dochter.
Hier ook geen grootouders die kunnen oppassen (overleden of zelf afhankelijk van zorg), ook dus niet het ideale plaatje van leuke nachtjes logeren etc. Tijdens de eerste jaren vond ik het zwaar omdat je dus ook niet eens even een uurtje kon bijtanken met 0 hulp (wel BSO, maar alleen tijdens werk). Nu ze net wat ouder zijn vind ik het vooral heel verdrietig voor de kinderen, omdat ze zien dat het bij vriendjes/vriendinntjes wel zo is.
Wat ik nu vooral doe is investeren in je ‘zelfgekozen’ familie. Ouders van hun vriendjes staan voor ons klaar en wij voor hen. Dat vind ik heel waardevol! Als een buurvrouw appt: kan jij de kids even meenemen uit school? Geen probleem! Want ik weet dat ik het ook terugkrijg. Ook mogen vriendjes altijd blijven eten en (bijna) altijd blijven logeren. Zo probeer ik ‘het gat’ op te vullen.
Heeel herkenbaar van “het gat vullen”. Hier ook niet wat ze zien bij vriendjes.
En @Ellebel ik herken ook de jaloezie wel van het hebben va collega’s met 1/3e van de opvang kosten (of 0 haha). Bedoel, 20K op jaarbasis kan ik ook leukere dingen mee bedenken, maar het is wat het is. Ik mis dan toch nog meer het hebben van (schoon)ouders/actieve opa/oma voor de kinderen inderdaad
Ja ik! Heb vanuit opa’s en oma’s of andere familieleden geen hulp. Ook niet vanuit de rest van de omgeving. Wij doen het echt met elkaar, opvang, bso. Dat vind ik soms wel heel kut hoor. Zie vaak genoeg om me heen dat ouders bijvoorbeeld op date night gaan of zelfs een nacht weg ofzo. Dat is hier niet aan de orde. Of even een paar uurtjes oppassen zodat je weet ik veel bij kan komen of iets kan doen in huis. Veel dingen zijn echt een gepuzzel. Als ik kijk hoeveel grootouders in mijn omgeving oppakken, dan kan ik daar soms wel jaloers op worden, ik denk dat je dan ook veel relaxter ij het ouderschap kunt staan, tegelijkertijd ken je niet anders. Niet vast willen oppassen vind ik geen probleem, maar daarnaast ook nooit een helpende hand uitsteken of een band opbouwen vind ik wel lastig. Schoonmoeder woont in dezelfde stad notabene. Denk dat ze onze dochter (6) ooit een keer op schoot heeft gehad. Kan me niet herinneren dat ze ooit onze zoon (3) heeft vastgehouden. Interesse is er minimaal helaas.