Ja, precies dit inderdaad.
Het leest voor mij inderdaad als âze kunnen er niks aan doenâ terwijl dat alle verantwoordelijkheid voor verwerpelijk gedrag bij ze weghaalt. Ik zie het als âze willen er niks aan doenâ en dat vind ik echt een fundamenteel verschil.
Ze vertikken het gewoon.
Ik blijf me verbazen dat het in deze kwestie voor mensen zo moeilijk is om het standpunt van de ander alleen al aan te willen horen. Het is meteen âWij vieren het zo, wij hebben er geen probleem mee, dus ga wegâ (al is ga weg te mild, want eigenlijk is het gewoon â⊠dus ik sla je mijn dorp uitâ.) Dat is geen onvermogen, dat is een keuze.
Nou ja, volgens mij is dat dus door racisme. De ervaringen van de zwarte medemens doet er niet toe voor ze, dus waarom zou je naar ze luisteren als ze zeggen ergens last van te hebben?
Maar als iemand je talloze keren verteld heeft dat het racistisch is, dan kun je er toch niet meer om heen dat ze het weten? Ze vertikken het misschien om aan te nemen oid, maar niet weten gaat er niet meer in.
Stel jij wordt op werk gepest, mensen treiteren je elke dag met kleine pesterijen. Jij hebt dit talloze keren aangekaart, HR heeft gesprekken met hen gehad en nog blijven de pesters zeggen: âik ben geen pester, maar humor op de werkvloer moet kunnenâ. Dat is gewoon achterlijk bij gebrek aan een beter woord. En als een collega die het verwerpelijk gedrag vindt dan tegen je zegt: âze zien het gewoon niet in, ze snappen gewoon niet dat dit pesten isâ. Dan zou dat voor mij vervelend voelen, alleen al omdat het niet interessant is. Ik heb er dagelijks last van, het belemmert me, zowel ikzelf als HR heeft hen verteld dat het pesten is. Dan is het punt bereikt dat het 0 waarde meer heeft hoe de pesters er tegenaan kijken of wat dan ook, gedrag moet stoppen, klaar.
De hamvraag hierbij is: waarom vinden we het zo belangrijk dat deze personen erkennen dat ze racistisch zijn? Je krijgt het niet aan hun verstand gepeuterd omdat ze racistisch zijn en daar okay mee zijn.
De meest nare racistische gebeurtenis die ik in mijn omgeving heb gezien bevatte onder andere tieners die swastikas op de fotoâs van een andere tiener plaatsen, fysieke bedreigingen en nare gesprekken vol met het n-woord. Het was overduidelijk racisme. De daders vonden echter zelf van niet. De wijkagent kwam vervolgens geen praatje houden over racisme, maar over pesten. De school maakte na deze casus geen beleid op racisme, want het was gewoon âpestenâ. Dus werd het reguliere pestbeleid van stal gehaald, moest het slachtoffer op weerbaarheidstraining en was er geen seconde aandacht voor het feit dat het slachtoffer het mikpunt was omdat ze zwart was.
Veel nederlanders schieten volledig in de kramp bij het woord racisme. Ze zijn tevreden met hun gedrag en uitspraken, mits je het niet noemt wat het is. Immers: als ze dat erkennen moeten ze er wat mee. Tuurlijk vind de doorsnee racist zichzelf niet racistisch. Net zoals de narcist zichzelf niet narcistisch vindt en de leugenaar niet zal roepen dat ie leugenaar is. Als je ze echter vraagt hoe ze denken zonder dat racisme te noemen, zullen ze elk kenmerk bevestigen. Of ze het zelf labelen als racisme doet er niet toe. Het zijn racisten en ze zijn zich prima bewust dat ze erge dingen zeggen/doen. Ze zullen die immers niet zeggen over de witte personen in hun omgeving.
Jeetje tell me you gaslight without telling me you gaslight Ockje. Waarom voelt die vrouw zich zo aangevallen en gaat ze zo tekeer. Iemandbzegr ik word geintimideerd en zij roept âNee jij bent nu niet aan t woord !!â Oke danâŠ
Ja precies dit. Mensen zullen altijd roepen âNee ik ben geen racist want⊠het is gewoon zo!â âDat was niet racistisch het was namelijk âŠâ en dan doorgaan met wel degelijk racistische uitingen. Echt heel kut. En daar kunnen ze wel degelijk wat aan doen.
Maar ook de âmijn vier kinderen opvoedenâ is makkelijker. En dat noemt zich voorzitter? Wow.
Ik was net in de supermarkt en een man vroeg aan een jongen die aan het vakkenvullen was waar iets lag. Die jongen wist niet wat het was, waarop die man zei: âaan jou heb ik ook niks, tering buitenlanderâ

En wat heb je toen gezegd?
Heb hem eerlijk gezegd alleen een vuile blik gegeven, achter wel spijt dat ik niks heb gezegd⊠maar ben daar ook weer te schijterig voor. đ„Č
Zonde 
Waar ben je bang voor op zon moment?
(Geen judgement, oprechte vraag!)
Dat ie je een klap geeft? Of ook de tering in scheld? Ik zou iemand daar nooooit op aan durven spreken
Maar als iedereen zijn mond blijft houden verandert er toch nooit iets?
Wat goed dat je over je eigen angsten heen stapt! Ik kan me voorstellen dat dat moeilijk is 
Onwijs knap dat je dat doet. Wat helpt het als een dakloos iemand wordt lastiggevallen door politie om erbij te staan? Is dat zodat ze minder durven/doen, omdat iemand er staat en ze dus de wet niet kunnen overtreden? wat als ze je verzoeken weg te gaan? Als je niet luistert ben je dan weer bijdehand en krijg je daar weer wat mee.
Dit idd. En vaak helpt dingen roepen als âPardon?â Of âWat bedoel je daarmeeâ ook omdat ze zich dan moeten nadenken over wat ze hebben gezegd.
Zij vroegen laatst naar inclusieve kinderboeken! Hebben er ook een highlight over gemaakt.
Ik ben fan van:
- Julian is een Zeemeermin
- Samen hier (heel leuk voor een/tweejarigen vanwege de uitgebreide illustraties van mensen, dieren, voorwerpen)
- Waar is mijn Noedelsoep?
- Gewoon zoals je bent
Ik heb trouwens laatst ook hard gelachen om De Neehoorn (gaat over een chagrijnige eenhoorn). Maar die is meer voor 4+. Is een boek met vrij veel tekst.