Een collega van mij repost op facebook een heel epistel van een vrouw die samen is met een donkere man, die vindt dat zwarte piet niet racistisch is en mag blijven. Ze ziet haar man doodgraag en heeft er ook twee kinderen mee, en nooit heeft iemand dit gezien als racisme en hun kinderen zijn er ook nooit mee gepest. Oké mevrouw, ik ben heel blij voor je kinderen dat ze er (voorlopig) geen last van hebben, maar dit ligt me nu echt al dagen op mijn maag. Ik wil heel graag reageren, zeker naar die collega toe, maar ik weet gewoon niet hoe. Ik ben bang dat argumenten als o.a. het aanhalen van blackface niet gaan werken bij iemand die hier totaal niet mee bezig is, die zich totaal niet heeft ingelezen (en van wie ik ook niet verwacht om dit te gaan doen). Hoe kan ik dit nu op een laagdrempelige manier overtuigend brengen?
Sorry als deze vraag al honderd keer eerder is gesteld.
Als hij vindt dat moorden ok is dan is dat toch ook niet ineens maar goed.
zo verdrietig
Ik heb helaas ook geen tips oid, maar herken het wel. Als ik er de energie voor heb ga ik de discussie wel aan, maar dat brengt nooit zoveel, dus regelmatig zeg ik ook gewoon dat we het er gewoon maar niet meer over moeten hebben (wat natuurlijk een enorm privilege is dat ik dat kan doen, maar het is me het ook niet waard om de verder goede band met mijn vader mee te verpesten).